Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. "o olmazsa yaşayamam.." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü. Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın ve zaten
genellikle o daha az sever seni, senin o'nu sevdiğinden. Çok
sevmezsen, çok acımaz canın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsin hem. Çalıştığın binayi,
masanı, telefonunu, kartvizitini... hatta elini ayağını bile çok
sahiplenmeyeceksin. Sahiplenmeyeceksin o kadar.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.Hem hiçbir şeyin olmazsa,
kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davaranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin..
Ille de bir şeyleri sahipleneceksen, çatıların gökyüzüyle birleştiği
yerleri sahipleneceksin. Gökyüzünü sahipleneceksin, güneşi,
ayı, yıldızları...mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "o
benim." diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir
şeylerin... mesela gökkuşağı senin olacak. ille de bir şeye ait
olacaksan, renklere ait olacaksın. Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan
yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayip gidecekmiş gibi, hem de
hep senin kalacakmış gibi hayat. Ilişik yaşayacaksın ama ucundan
tutarak.....

Can YÜCEL